Daan doet graag zijn eigen stunts. Veel van het scheurwerk in de Jeep heeft hij zelf gedaan, en ook het stelen van de cabriolet doet Daan zelf. Van de verzekering mocht hij niet zelf door de vrachtwagen heen knallen, dus dat is door stuntmannen gedaan. Heel wrang is dat hij de allerlaatste draaidag zijn arm heeft gebroken bij de sprong van een dansscène.

Daan drinkt het liefst 'een longdrinkglas met ijs, een halfje Grand Marnier en een halfje whiskey'.

Daan kan niet zonder zijn vriendin Jennifer op vakantie
 
(bron: BNN)
 

 
Na de HAVO studeerde Daan Schuurmans drie jaar aan de Toneelacademie in Maastricht. Daarna volgde hij de acteursopleiding aan de Toneelschool in Amsterdam die hij met succes heeft afgerond.

Daan verleende zijn medewerking aan verschillende moderne en klassieke theaterproducties van de beide toneelopleidingen. Ook was hij te zien in de bekroonde voorstelling Hamlet bij Theatergroep De Trust onder regie van Theu Boermans. Daan vertolkte rollen in o.a. de film Drop Outs (regie: Zebi Damen en Will Wissink) en de met drie Gouden Kalveren onderscheiden film The Delivery (regie: Roel Reiné) alsook in enkele afstudeerfilms van de Filmacademie. Hij leent zijn stem regelmatig aan verschillende radio- en televisiecommercials.

Op televisie was Daan o.a. te zien in Fort Alpha, Mijn Dochter en Ik, Oppassen, Twaalf steden, Dertien Ongelukken en Toen Was Geluk Heel Gewoon. Tevens was hij één van de vier presentatoren van het jongerenprogramma MaXimaal, dat begin 1998 door Veronica werd uitgezonden. Daan kreeg bekendheid met zijn rol als Anton in de populaire televisieserie Westenwind die vanaf februari 1999 wordt uitgezonden op RTL4 en werd onderscheiden met de Gouden Televizier Ring 2000.
 

 
'Rens is een broeier, een geheimschrijver, zoals mijn vader het noemde; een moeilijk te peilen jongen met een enorme passie voor het dansen. Hij balanceert op de rand van volwassenheid, staat voor een belangrijke keuze in zijn leven: doorgaan met het leven dat hij leidt als mooie jongen, een pose, of zijn gevoelens onder ogen zien en voor het meisje, zijn ware liefde kiezen.

Het mooie van Rens vind ik dat hij voor het moment leeft, hij is een echte levensgenieter. Maar hij is helemaal niet met zijn toekomst bezig, gemakzuchtig, een jongen zonder ambities. Hoewel hij in het dansen weer wel heel ambitieus is.''Toen Johan Nijenhuis mij uitleg gaf over het script, heb ik gezegd dat ik hem Rens kon geven. Sowieso omdat ik de arrogantie heb dat ik alle rollen kan spelen. En omdat ik vertrouwen heb in visagisten. Ik weet dat ik er met hulp van hen op mijn mooist uit kan zien: gebruind door de zon met de juiste lijntjes, kleding en het juiste kettinkje. Maar ook omdat ik de sfeer die Johan in Costa! wilde zien, herkende van vakanties die ik vroeger met mijn vriendjes heb gevierd.' 'Ik heb Rens dan ook gemodelleerd naar een goede vriend van mij van vroeger. Als hij in een discotheek op de dansvloer ging staan, had hij binnen een mum van tijd tien meisjes om zich heen. Zelf had hij dat helemaal niet door. Dan kwam hij verontwaardigd aan mij vertellen dat een meisje zijn pet had gejat. 'Snap je dat dan niet?' vroeg ik hem. Hij dacht ze het deed om hem te treiteren. 'Ze wil dat je achter haar aan gaat!' moest ik hem dan vertellen.'

Het verval van de propper

'Ik ben afgelopen zomer met Johan naar Salou geweest om de film voor te bereiden. Dat is niet echt gelukt, want het was hoogseizoen en het zat er vol met 17-jarigen die mij herkenden uit Westenwind. Dronken tieners hadden een handtekeningenjacht op mij geopend. Het was zo erg dat ik een bodyguard mee moest nemen als ik naar buiten ging.' 'Wel erg leuk was dat Johan zijn vrienden van vroeger in Salou had uitgenodigd; een reünie van voormalige proppers. De prachtigste verhalen kwamen los, over alleen maar feesten, drank en drugs. Niet allemaal even waar, want opscheppen hoort een beetje bij het propper zijn. Net als visserslatijn kan je spreken van propperslatijn. Maar er zaten ook beangstigende verhalen bij. Een propper werd 's nachts wakker van een gil; bleek dat in de kamer naast hem vier Spaanse proppers met één meisje bezig waren.'

'Ik sliep met de echte Rens (een jeugdvriend van Johan Nijenhuis) op één kamer. Het was grappig om te zien dat Rens, eens een jonge aantrekkelijke propper, nu bij aankomst in de hotelkamer om vier à vijf uur 's ochtends helemaal gebroken was. Hij moest voor het slapen gaan eerst even zijn rug oprekken. Dat vond ik mooi om te zien: het verval van de propper.' 'In die groep ex-proppers hing een sfeer van enorme weemoed. Ze keken allemaal terug op een geweldige periode in hun leven. Thuis waren ze hele gewone jongens, in Spanje hadden ze voor drie maanden de status van een popster.' 'Tijdens het maken van de film had ik een hele spannende relatie met Johan. Omdat de echte Rens zijn vriend is, is het beeld dat hij van hem heeft heel persoonlijk. Zo was volgens Johan de vriendschap tussen de jongens voor Rens heel belangrijk. Ik moest Rens spelen volgens het script en daar was niet echt een aanwijzing te vinden voor dat vriendschapsideaal. Ik las Rens in het script als een einzelgänger, een leidersfiguur. Rens en Frida zijn toch wel een beetje de papa en mama van de proppers. Als regisseur moet je op zo'n moment kiezen: of je herschrijft het script of je kiest er voor om het zo te laten omdat het goed is voor de film.' 'Johan weet precies wat hij wil. Dat is heel goed, maar dat kan ook nadelig werken. Het kost ontzettend veel moeite om hem ergens van te overtuigen, wat een bepaalde spanning met zich meebrengt. Maar ik ben er van overtuigd dat je op een set zonder spanning, een slechte film maakt.'

Spelen

'De rol van Rens in Costa! is mijn eerste hoofdrol in een speelfilm. Het is heel anders dan acteren in een serie, de druk is veel hoger. Als je voor de televisie negentig afleveringen opneemt dan is het minder erg als er een scène iets minder goed is - zelf baal ik daar ongelofelijk van, maar het kán gebeuren. Voor de film moet iedere scène perfect zijn. De kijker, die voor tien à vijftien piek een kaartje heeft gekocht, mag zich geen moment vervelen. Ik heb door het spelen in Costa! absoluut een nieuwe discipline geleerd. Ik weet nu zeker dat het camera-acteren 'an sich' het voor mij helemaal is, zowel voor tv als voor film. Zodra die camera draait, ga ik er helemaal voor. Daar mag je me 's nachts voor wakker bellen.'

Lekker scheuren in auto's

'Ik doe zo veel mogelijk stunts zelf. Ik wil het doen, omdat het karakter dat ik speel het doet. Daarnaast, wie wil er nou niet lekker rondscheuren in auto's?! Het is heel erg spannend. Het liefst zou ik alles zelf doen, maar dat laat de verzekering helaas niet toe. Sommige stunts zijn te gevaarlijk, daar moet je een specialist voor zijn. Costa! heeft een scène waarin Rens en zijn collega-proppers met een gestolen auto dwars door een vrachtwagen met frisdrank heen scheuren. Dat mocht ik niet zelf doen. Het komt aan op timing, het moet precies op het juiste moment gebeuren, anders komen er ongelukken van. Maar als ik zo'n scène niet zelf mag doen, sta ik wel bovenop de monitor om te controleren of je niet ook maar een klein beetje aan de stuntman kan zien dat ik dat niet ben. Ik kan moeilijk dingen uit handen geven.'

Hoewel de meest wilde acties in de auto goed afliepen, kwam Daan niet zonder kleerscheuren de opnames van Costa! door. Bij een onschuldig ogende dansscène ging het mis. 'Rens en Janet moesten met hun armen draaien en precies op een bepaald punt terechtkomen, want het moest een heel close shot worden. Ik ging er vol in, maar ik was zo gefocust op dat punt, dat die draai fout ging. Ik viel en brak mijn pols. Gelukkig gebeurde dat pas op de laatste draaidag. Toen we uit het ziekenhuis terugkwamen op de set, wilde ik de close-ups persé afmaken. Georgina moest de standaard waarin mijn arm hing, wat overigens behoorlijk pijnlijk was, voor iedere andere houding bijstellen. Ze bleef maar roepen: 'Sigaretten voor die man! Hij komt uit een familie van rokers, breng sigaretten voor die man!'

'We hebben met Costa! een heel klein bruggetje gemaakt naar de Amerikaanse film. Het is een klein bruggetje, maar we zijn wel degelijk op weg en dat is wat de Nederlandse film nodig heeft. In de Nederlandse filmwereld hoor je wel: 'Wij Nederlanders hebben een Eigen Filmcultuur', maar uiteindelijk komen er niet meer dan tienduizend bezoekers. We moeten durven leren van grootmeesters als de Amerikanen en de Britten. Films als pure entertainment; mooi, spannend, spectaculair.'
 

 
Rens neemt een duik in de zee. Hij schudt het water van zich af als hij weer bovenkomt. Rens komt uit het water en loopt het strand op. Hij droogt zich af met z'n handdoek als Frida ineens achter hem komt staan.

Frida: Waar was je?
Rens draait zich om.
Rens: Ik had gewoon zin om even te zwemmen. Even alleen te zijn.
Frida: Is... er iets gebeurd, gisteren?
Rens: Nee. Hoezo?
Frida: Er liggen twee meiden in je bed en jij peert 'm. Er moets iets gebeurd zijn vannacht. Vertel!
Rens zucht. Er valt een stilte. Ze ploffen in het zand.
Rens: Het is me nog nooit eerder overkomen.
Frida: Maakt niet uit. Het overkomt elke jongen wel een keer.
Rens: Wat? Nee. DAT ging wel goed. Maar ik had er helemaal geen... hoe moet ik het zeggen, geen plezier in.
Frida (ongelovig): Ja-ha.
Rens: Serieus.
Ze zitten even samen. Frida begrijpt dat ze niet meer uit hem krijgt.
Frida: Ian wil dat we vandaag weer op het strand proppen. Hij is nog steeds niet tevreden met het aantal bezoekers.
Rens: Ik kan er vanmiddag niet bij zijn.
Hij staat op.
Frida: Wat? Dat kan je niet maken. Ian wordt woest.
Rens: Zeg hem maar dat ik aan de act ga werken.
Rens loopt weg. Frida kijkt hem verbaasd na.

Rens: Hai. Ik wilde zeker weten dat je vanavond komt.
Janet: Sorry. Ik kan niet.
Janet, duidelijk geïrriteerd, loopt nu boos door. Rens kijkt verbaasd naar Tommy die zichtbaar opgelucht is.
Tommy (in zichzelf) Mooi! Dan lossen we het zelf wel op. Maar Rens gaat nu snel Janet achterna. Tommy zucht. Dan verschijnt Frida op de voorgrond, vlak achter Tommy.
Frida: Wat gaat Rens doen?
Tommy kijkt opzij naar Frida. Ze heeft een grote badhanddoek omgeslagen en droogt d'r haar.
Tommy: Meid platlullen.

Rens heeft Janet ingehaald.
Rens: Wat is er? Heb ik iets verkeerd gedaan, of zo? Of gezegd?
Janet: Nee, hoor.
Janet loopt nu weer door. Rens pakt haar bij de arm en trekt haar naar zich toe.
Frida kijkt nieuwsgierig toe. Joyce, Maureen en Angela kijken ook stomverbaasd naar Rens en Janet.

Rens kijkt haar diep in de ogen.
Rens: Ik begrijp het niet? Wat is er dan aan de hand?
Janet kijkt Rens verbaasd aan.
Janet: Dat ik in erin getrapt ben. Eerst de gevoelige jongen uithangen. En ik maar denken dat je eerlijk bent.
Rens kan het duidelijk niet meer volgen.
Rens: Wat?
Janet: Het meisje hoeft alleen maar te dansen, dacht je zeker. Nou, maar je had me anders ook wel kunnen vertellen dat..
Rens besluit de woordenstroom van Janet te stelpen door haar abrupt te kussen. Janet is te verbaasd om te reageren.
Frida is stomverbaasd als ze Rens Janet ziet kussen. Joyce en Maureen's mond valt open. Angela glimlacht.

Rens beëindigt de kus en glimlacht naar Janet.
Rens: Ik weet echt niet wat je bedoelt. Sorry, maar ik moet weer verder. Zie ik je vanavond?

Janet, perplex, knikt langzaam. Rens glimlacht en loopt dan weer terug naar Tommy, het beeld uit. Janet, nog steeds perplex, draait zich om en loopt als in een droom naar Angela en haar vriendinnen.